Dag iedereen
Het begint alweer wat te korten! Vandaag zijn ik en Annelies naar Gent getrokken om daar op een gesprek te gaan dat bepaalt of ik een beurs krijg of niet. Spannend was het alleszins, de uitkomst valt af te wachten. Je wordt immers stevig op de rooster gelegd door vier juryleden. Ze zijn zeker heel vriendelijk, maar stellen heel erg ver door, zodat ze je altijd weer in het nauw drijven. Dat is niet altijd even makkelijk om mee om te gaan.
Dit waren ongeveer de vragen die ik kreeg:
- Waarom koos je voor Kameroen?
- Wat denk je daar te doen?
- Hoe denk je dat concreet te gaan doen?
- Denk je dat het nog wordt verdergezet na je vertrek?
- Bij een moeilijke vraag als ik niet zo goed meer wist wat meer te vertellen, vroegen ze me om verder te gaan in het Frans.
- Denk je dat je van betekenis zal zijn als je daar bent? Waarom?
- Je verblijft in een gastgezin, ben je daar bang voor?
Ik had me ook nog voorbereid op vragen in verband met cultuur, regering, onderwijssysteem, ... maar daar werd (bij mij) dus niets over gevraagd.
Ik was vertrokken zonder verwachtingen en ga er nu ook nog steeds vanuit dat ik de beurs niet heb. Als blijkt dat ik een beurs heb, zal ik zeer aangenaam verrast zij. Toch was ik heel erg zenuwachtig en voelde ik mezelf rood als een tomaat worden na een minuut :)
Groetjes,
Jeroen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten