Na een lange en vermoeiende reis zijn we aangekomen in Maroua. Het heeft ons een treinreis van 22u en een busreis van 8u gekost (dinsdag 7 februari om 18u vertrokken en woensdag 8 februari toegekomen om 24u) , maar we zijn en er veilig en wel met al onze bagage geraakt. In Maroua wachtte ons daar mr. Mahama op, die we nog kenden van toen hij vorig jaar in België was. Die had een chauffeur en een warme maaltijd geregeld. In de warme maaltijd hadden zo laat nog geen zin meer in, maar we hebben toch nog wat gegeten. Het bed dat volgde daarentegen was meer dan welkom.
Het was vroeg weer dag en na het ontbijt reed mr. Mahama ons rond om Maroua een beetje te verkennen. We bezochten ook al het kleuterschooltje waar Fabienne les zal geven en dat zag er reuzegoed uit. De directrice gaf haar alvast een warme verwelkoming zodat Fabienne zich meteen al thuis voelde. We hadden moeite om er haar nog weg te krijgen.
Na de toer reden we verder richting Mokolo. Het landschap is hier volledig anders dan in het Zuiden van Kameroen. Het valt op dat water hier een zeldzaam goedje is. Kilometers droogte met af en toe een paar hutjes en wat bergen. Een prachtig zicht, het is de eerste keer dat we het echte Afrikagevoel krijgen.
In Mokolo waren ze in volle voorbereiding voor het Fête de la Jeunesse van dit weekend. Het was heel druk en een hele overrompeling. Want we vallen natuurlijk wel op in de massa. Uit die massa konden we toch mr. Hakda de directeur en mr. Jasmin een leerkracht, onderscheiden. Dat waren de twee andere Kameroenezen die vorig jaar in België waren. Het doet goed om bekende gezichten te zien zo ver van huis.
’s Middags brachten we Annelies dan naar haar gastgezin. Dat was hetzelfde dan dat van Iris, die hier in het begin van het schooljaar was. Dat was niet slecht omdat ze dan al een beetje wisten wat Annelies hier juist komt doen en dergelijke. Ik kon nog niet naar mijn gastgezin omdat mijn kamer nog niet klaar was. Die nacht sliep ik dus nog in de paroisse die aan de stageschool gelinkt is. Na 3 dagen was een beetje slaap inhalen wel zeer welkom.
Vrijdag was dan de laatste voorbereidingsdag voor het grote feest. Niet veel kinderen waren komen opdagen. Diegenen die wel kwamen, mochten de hele school schoonmaken. Alles moest perfect tip top in orde zijn. Het was ook meteen een kans om alle leerkrachten te leren kennen, die waren heel vriendelijk waardoor we ons meteen thuisvoeldden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten