We hebben hier in onze eerste week Mokolo al serieuze omwentelingen meegemaakt. Van een dipje bij aankomst, naar weer een up in de bergen. De dag na de bergtocht was ik echter doodziek en kon ik niets binnenhouden. Een serieuze down. Gelukkig duurde de ziekte slechts één dag en ging vanaf dan weer terug omhoog naar een up.
We hebben de hele week geobserveerd in de klassen CM1, CM2 en SIL. Maandag en dinsdag volgen nog de andere klassen en de klassen met de doofstomme kinderen. Ze willen ons hier nog niet te hard laten werken, maar we dringen toch aan want we hebben er echt zin in. Het valt ook dat de schooldagen erg lang zijn. De school begint om 7u en eindigt om 13u30, maar tussentijds zijn er slechts 2 pauzes van telkens een kwartiertje. Dat is zeer lastig voor de leerkracht, maar vooral ook voor de kinderen. Hun concentratie zie je verminderen met de minuut. Met de warmte erbij is dat zeker begrijpelijk. Hopelijk zullen wij het aankunnen!
Nu verblijven we voor het weekend in Maroua, dat is een aangename afwisseling. We kunnen hier iets langer slapen en doet deugd. Ook is er hier de mogelijkheid om eens iets te eten wat echt lekker is. Zo hebben we hier gisteren een pizza gegeten! Ik mag er niet aan denken dat mijn gezin me hier zo zou zien, ik voel me schuldig. Ze doen echt hun uiterste beste om me alles te geven wat ik nodig heb. En dat krijg ik zeker ook! Maar ik kan toch zo genieten van een lekkere maaltijd.
Ook is het leuk om eens op internet te kunnen, wat in Mokolo bijna onmogelijk is, omdat er nooit verbinding is in de cybercafés. Zo kunnen we nu eens skypen met de familie en vrienden. Het deed deugd om enkelen van jullie eens te zien! Het is ook daarom dat er nu ineens veel op de blog verschijnt…
Tot volgend weekend!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten