Even schrikken

en tot slot nog even dit: toen we het voorbije weekend in Djingliya verbleven, kreeg ik even bezoek in mijn bed van een ongenode gast. Normaal slaap ik in een bed met een muskietennet. Door plaatsgebrek had ik echter een matras op de grond en geen muskietennet. Helemaal geen probleem tot ik op een moment iets hoorde vallen op mijn matras. Ik scheen met mijn zaklamp en het bleek deze lieverd te zijn: een scolopender

Ik probeerde hem een goede mep van de sloef te geven, maar ik wou geen vlekken maken op de matrasbeschermer (zoals mijn mama het mij altijd geleerd heeft). Dus jaagde ik hem eerst weg, hij bleek echter sneller dan gedacht en voor ik het wist, verdween hij in het donker.

De dag erna, kon het beestje geïdentificeerd worden door zuster Lea. Die wist te zeggen dat ze kunnen steken als een schorpioen, zeer pijnlijk maar niet dodelijk. Zo zie je maar, ook een nature boy kan al eens schrikken.