Zuster Lea heeft familie op bezoek in Djingliya en die moeten we natuurlijk ook een bezoekje gaan brengen. Zinke studeert om wiskunde en plastische opvoeding te geven in het middelbare onderwijs en komt nu hier naartoe om een vrijwillige stage van 3 maand te doen. Jan en mama Griet vergezellen haar en blijven 3 weken.
We zouden hen sowieso bezocht hebben, maar nu kwam er nog een speciale gelegenheid bij ook: Zinke wordt 21 jaar! Een groot feest dus en wij kwamen ook als verrassing. Daar wachtte ons een echt feestmaal, met allerlei lekkere groentjes, plantins (bakbananen), frieten, satés, een heerlijk parelhoentje en gekoelde frisdrank. Het was lang geleden dat we nog eens zo lekker hebben gegeten dat we eigenlijk een beetje te veel hebben gegeten. We moesten toch even lachen toen Griet vertelde dat ze nog een cake gebakken had ook. Geen nood, we hebben er toch nog een plaatsje gevonden.
Bij verjaardagen horen natuurlijk ook geschenken en Zinke kreeg voor haar verjaardag een bezoek aan parc Waza (een natuurreservaat) cadeau. Wij wisten dit op voorhand en hadden ook al gepland om mee te gaan. Na een veel te warme en korte nachtrust trokken we verder het noorden in om het park te bezoeken. De weg ernaar toe was al de moeite waard, niet dat er zoveel moois te zien was, maar de weg was in zulke slechte staat dat het meer weg had van een pretparkattractie.
Nog voor we aankwamen zagen we al verschillende mooie vogels en enkele apen. Eens in het park trokken we verder met een gids die ons ging helpen in onze zoektocht naar wilde dieren. We waren iets te laat vertrokken en deden onze tocht op het heetste moment van de dag, van 11u tot 14u. De zon maakte het broeiend heet en al snel zaten we door ons water heen. Toch was het zeker de moeite en hebben we enkele echte Afrikaanse dieren van dichtbij kunnen bekijken. Zo hebben we gazellen, antilopen, kraanvogels, giraffen, slangetende arenden en nog veel meer gezien. Normaal zouden we ook olifanten zien maar die waren eropuit getrokken naar een gebied dat niet bereikbaar was met de auto. De kans op leeuwen was ook vrij groot, maar op dat moment van de dag waren die bezig met hun siësta in de schaduw, waardoor ze onvindbaar waren.
Onze eerste reactie bij het niet vinden van de leeuwen was een beetje teleurstelling, maar eigenlijk schuilt daar juist de schoonheid van het natuurreservaat in. Als we veel verschillende dieren wouden zien dan moesten we maar naar de zoo in Antwerpen gaan. Nu gingen we echt op zoek naar de dieren in hun natuurlijke omgeving waar ze hun eigen natuurlijke gangetje gingen en niet zijn opgesloten. Voor mij was het alleszins een dag om nooit meer te vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten