Dag iedereen
Het begint alweer wat te korten! Vandaag zijn ik en Annelies naar Gent getrokken om daar op een gesprek te gaan dat bepaalt of ik een beurs krijg of niet. Spannend was het alleszins, de uitkomst valt af te wachten. Je wordt immers stevig op de rooster gelegd door vier juryleden. Ze zijn zeker heel vriendelijk, maar stellen heel erg ver door, zodat ze je altijd weer in het nauw drijven. Dat is niet altijd even makkelijk om mee om te gaan.
Dit waren ongeveer de vragen die ik kreeg:
- Waarom koos je voor Kameroen?
- Wat denk je daar te doen?
- Hoe denk je dat concreet te gaan doen?
- Denk je dat het nog wordt verdergezet na je vertrek?
- Bij een moeilijke vraag als ik niet zo goed meer wist wat meer te vertellen, vroegen ze me om verder te gaan in het Frans.
- Denk je dat je van betekenis zal zijn als je daar bent? Waarom?
- Je verblijft in een gastgezin, ben je daar bang voor?
Ik had me ook nog voorbereid op vragen in verband met cultuur, regering, onderwijssysteem, ... maar daar werd (bij mij) dus niets over gevraagd.
Ik was vertrokken zonder verwachtingen en ga er nu ook nog steeds vanuit dat ik de beurs niet heb. Als blijkt dat ik een beurs heb, zal ik zeer aangenaam verrast zij. Toch was ik heel erg zenuwachtig en voelde ik mezelf rood als een tomaat worden na een minuut :)
Groetjes,
Jeroen
donderdag 5 januari 2012
woensdag 4 januari 2012
Iris had heel wat te vertellen
Vandaag hebben we (ik, Annelies, Fabienne, Barbara, Els en Ruth) afgesproken met Iris. Zij is nu enkele weken terug uit Kameroen. Ik keek hier heel hard naar uit omdat zij ons heel wat concrete informatie vers van de pers kon doorspelen.
Interessant was zeer zeker, het is nu makkelijker om een beeld te vormen van wat ons staat te wachten. Al zal dat beeld nog verre van juist zijn, want het echte besef zal pas lang na aankomst komen. Feit is wel dat door deze ontmoetingen, de drang om te vertrekken nog een extra boost krijgt. Ik begon immers een beetje zenuwachtig te worden met het prangende vertrek in gedachten. Het is een grote stap in het onbekende en hier is toch wel wat angst mee gemoeid. Het gesprek met Iris hielp om de goesting om te vertrekken weer te laten winnen van de angst!
Nog 29 keer slapen.
Groetjes,
Jeroen
Interessant was zeer zeker, het is nu makkelijker om een beeld te vormen van wat ons staat te wachten. Al zal dat beeld nog verre van juist zijn, want het echte besef zal pas lang na aankomst komen. Feit is wel dat door deze ontmoetingen, de drang om te vertrekken nog een extra boost krijgt. Ik begon immers een beetje zenuwachtig te worden met het prangende vertrek in gedachten. Het is een grote stap in het onbekende en hier is toch wel wat angst mee gemoeid. Het gesprek met Iris hielp om de goesting om te vertrekken weer te laten winnen van de angst!
Nog 29 keer slapen.
Groetjes,
Jeroen
De voorbereidende periode
Ziezo beste blogvolgers! Ziehier mijn allereerste post! Ik ga proberen opsommen wat ik ongeveer allemaal al gedaan heb om me voor te bereiden op het grote Afrikaanse avontuur.
- motivatiebrief schrijven en bijhorende motivatiegesprekken
- portfolio aanleggen (kennis over Kameroen, verslagen van opleidingsdagen, zelfperceptie, ...)
- allerlei opleidingsdagen gevolgd
- internationaal paspoort aanvragen
- VLIR beurs aanvragen
- geld inzamelen voor het project in Kameroen (truffelverkoop, kerstmarkt)
- en nog veel meer waar ik nu niet aan denk.
Groetjes,
Jeroen
- motivatiebrief schrijven en bijhorende motivatiegesprekken
- portfolio aanleggen (kennis over Kameroen, verslagen van opleidingsdagen, zelfperceptie, ...)
- allerlei opleidingsdagen gevolgd
- internationaal paspoort aanvragen
- VLIR beurs aanvragen
- geld inzamelen voor het project in Kameroen (truffelverkoop, kerstmarkt)
- en nog veel meer waar ik nu niet aan denk.
Groetjes,
Jeroen
Abonneren op:
Posts (Atom)